Επαγωγικοί βρόγχοι

Οι επαγωγικοί βρόγχοι είναι το ίδιο πράγμα που πολλές φορές αναφέρεται σαν “μαγνητικοί βρόγχοι” ή “ηλεκτρομαγνητικοί βρόγχοι”. Χρησιμοποιούνται για να ανιχνεύουν την παρουσία μεταλλικών αντικειμένων ή άλλων πηγών διαταραχής του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, γύρω τους.

Διαθέτουμε ελεγκτές επαγωγικών βρόγχων της εταιρείας FAAC S.p.A.. Διαθέτουμε επίσης το ειδικό καλώδιο που απαιτείται για την δημιουργία των επαγωγικών βρόγχων.

• FAAC - Ελεγκτές επαγωγικών βρόγχων

FAAC FG1
	Ελεγκτής επαγωγικού βρόγχου. Μπορεί να διαχειριστεί έναν βρόγχο. Λειτουργεί με τάση 24 V DC ή AC.
FAAC FG2
	Ελεγκτής επαγωγικού βρόγχου. Μπορεί να διαχειριστεί μέχρι δύο βρόγχους. Λειτουργεί με τάση 24 V DC.

^{Επιπλέον, ο ηλεκτρονικός πίνακας ελέγχου FAAC 624BLD διαθέτει ενσωματωμένο διπλό ελεγκτή επαγωγικών βρόγχων.}

• GENIUS - Ελεγκτές επαγωγικών βρόγχων

GENIUS RMG1 και RMG2
	Ελεγκτές επαγωγικών βρόγχων. Μπορούν να διαχειριστούν έναν (RMG1) ή δύο (RMG2) βρόγχους. Λειτουργούν με τάση 12 έως 24 VDC ή VAC.

Σχεδόν σίγουρα, θα έχετε παρατηρήσει τα “κοψίματα” (συνήθως ορθογωνικού σχήματος) πάνω στην άσφαλτο πριν από τα φανάρια, όπως στο διπλανό σχήμα. Πρόκειται για επαγωγικού βρόγχους οι οποίοι έχουν εγκατασταθεί στο οδόστρωμα, χαράζοντας λεπτά αυλάκια με δίσκο κοπής. Όταν, μετά την εγκατάσταση, τα αυλάκια αυτά καλύπτονται από στεγανωτικό υλικό, αυτό που διακρίνεται είναι το περίγραμμα του βρόγχου πάνω στην άσφαλτο.

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα πηνίο το οποίο διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα. Η παρουσία μεταλλικών αντικειμένων ή άλλων πηγών διαταραχής του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, γύρω από το πηνίο, μεταβάλει την συμπεριφορά του (αλλάζει δηλαδή την αυτεπαγωγή του). Κατ’ αυτό τον τρόπο, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σαν ανιχνευτή μεταλλικών αντικειμένων:

Ένας εμπειρικός κανόνας, που δουλεύει πολύ καλά με το είδος των βρόγχων το οποίο δουλεύουμε, μας δίνει το πόσα τυλίγματα πρέπει να κάνουμε ανάλογα με την περίμετρο του βρόγχου:

Όπως βλέπετε, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κάνουμε κάτω από 2 τυλίγματα του καλωδίου.

Από την άλλη, είναι σημαντικό να έχετε υπ’ όψιν ότι, αυξάνοντας τον αριθμό των τυλιγμάτων, πρακτικά δεν αυξάνεται η ευαισθησία του βρόγχου. Επίσης, αυξάνοντας τον αριθμό των τυλιγμάτων, δεν μεταβάλλεται το ύψος ανίχνευσης (δηλαδή το πόσο χαμηλά πρέπει να είναι το δάπεδο του αυτοκινήτου για να μπορεί να το εντοπίσει ο βρόγχος).

Άρα, πρέπει να γίνεται κάθε φορά ο συνιστώμενος αριθμός τυλιγμάτων - όχι περισσότερα, όχι λιγότερα.

Τα δύο άκρα του καλωδίου που σχηματίζει το βρόγχο, καταλήγουν στον ελεγκτή (τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό πάνω στον οποίο συνδέεται ο βρόγχος). Τα άκρα του καλωδίου, πρέπει να συστρέφονται, με βήμα 20 συστροφές ανά μέτρο, ώστε να αποφεύγονται παρεμβολές σε αυτό το τμήμα του βρόγχου.

	Σωστός τρόπος συστροφής άκρων καλωδίου.
	Λάθος τρόπος συστροφής άκρων καλωδίου.

• Όσο μεγαλύτερη είναι η μεταλλική μάζα του αντικειμένου, τόσο αυξάνεται η εμβέλεια εντοπισμού. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλα οχήματα, όπως φορτηγά, μπορούν να εντοπιστούν σε μεγαλύτερη απόσταση από το βρόγχο, σε σχέση με μικρότερα, όπως μοτοσυκλέτες. Επίσης, αυτό σημαίνει ότι και άλλες μεγάλες μεταλλικές μάζες (πχ μεγάλοι μεταλλικοί αγωγοί, καπάκια υπονόμων, μεγάλα οχήματα παρκαρισμένα πολύ κοντά στο βρόγχο) αλλά και πηγές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (όπως υπόγειοι αγωγοί υψηλής τάσης χωρίς μπλεντάζ) μπορεί να “ξεγελάσουν” τον βρόγχο.
• Όσο πιο χαμηλά είναι το δάπεδο του οχήματος τόσο πιο εύκολα ανιχνεύεται. Χοντρικά, το πρακτικό ύψος για αξιόπιστη ανιχνεύσει είναι περίπου ίσο με τα 2/3 του μήκους της κοντύτερης πλευράς του βρόγχου. Έτσι, ένας βρόγχος 1.5×2.0 m, μπορεί να ανιχνεύσει οχήματα με ύψος δαπέδου έως και 1.0 m ( = 1.5 m * 2/3 ).
• Όσο μεγαλύτερη περίμετρο έχει ένας βρόγχος, τόσο μικρότερη ευαισθησία έχει. για τον λόγο αυτό, εάν πρόκειται να καλύψουμε πολύ μεγάλη έκταση προτιμούμε περισσότερους μικρούς βρόγχους παρά λιγότερους μεγάλους.
• Το αντικείμενο, δεν είναι απαραίτητο να είναι πάνω από το βρόγχο (εντός της περιμέτρου του) για να ανιχνευτεί. Ανάλογα με την ευαισθησία του βρόγχου, είναι δυνατός ο εντοπισμός σε απόσταση ως και 2/3 του μήκους της κοντύτερης πλευράς του βρόγχου, προτού το αντικείμενο φτάσει επάνω από αυτόν.

Όπως αναφέραμε, το αυλάκι πρέπει να έχει ένα βάθος 6-8 cm τουλάχιστον και ένα πλάτος ελάχιστα μεγαλύτερο από το πάχος του καλωδίου. Ο ευκολότερος τρόπος να γίνει αυτό είναι με αρμοκόπτη ή ασφαλτοκόπτη.

Το κόψιμο του δαπέδου με τον δίσκο, πρέπει να γίνεται όπως στην παρακάτω εικόνα, ώστε να αποφεύγεται το τσάκισμα του καλωδίου στις γωνίες.

Το πλάτος του αυλακιού είναι τυπικά 6-8 mm. Επίσης, το κομμάτι του αυλακιού που φιλοξενεί τα δύο συνεστραμμένα άκρα του καλωδίου και το οποίο οδηγεί στον ελεγκτή του μαγνητικού βρόγχου πρέπει να έχει μεγαλύτερο πλάτος - τουλάχιστον 15 mm.

Επίσης, πρέπει να φροντίσουμε ώστε ο βρόγχος να απέχει τουλάχιστον 1.0 με 1.5 m από μεγάλα μεταλλικά αντικείμενα και άλλες πηγές παρεμβολών. Σημειώστε ότι και μία μεγάλη μεταλλική ανοιγόμενη ή συρόμενη θύρα μπορεί να είναι τέτοια πηγή παρεμβολών.

Οι βρόγχοι δεν πρέπει να είναι μικρότεροι από 1.2 x 1.2 m και, εάν έχουμε πολλούς βρόγχους, αυτοί δεν πρέπει να είναι πλησιέστερα από 1.2-1.5 m μεταξύ τους.

	Κόψιμο αυλακιού με δίσκο.
	Καθάρισμα αυλακιού.
	Τοποθέτηση καλωδίου.
	Σφράγισμα αυλακιού με μονωτικό.

Στο πλαϊνό σχήμα φαίνεται, σε τομή, το καλώδιο όπως είναι τοποθετημένο μέσα στο αυλάκι του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρόκειται για ένα βρόγχο με 3 τυλίγματα.

Παρατηρήστε ότι, συνιστάται το πάνω μέρος του καλωδίου να είναι σε βάθος τουλάχιστον 3 cm από το επίπεδο του οδοστρώματος. Αυτό σημαίνει ότι ένα αυλάκι βάθους 6-8 cm είναι γενικά επαρκές ακόμη και για βρόγχους με πολλά τυλίγματα.

Από την άλλη, εάν η επιφάνεια του οδοστρώματος ή το έδαφος είναι πολύ μαλακά, πρέπει να κάνετε το αυλάκι βαθύτερο ώστε να μειωθεί η μηχανική καταπόνηση του καλωδίου.

Παρατηρήστε επίσης ότι, τα τυλίγματα γίνονται ώστε να είναι το ένα πάνω από το άλλο. Τα τυλίγματα, δεν πρέπει να είναι “ανακατεμένα διότι αυτό μειώνει την απόδοση του βρόγχου. Βοηθάει πολύ στην σωστή τοποθέτηση εάν το αυλάκι είναι ιδιαίτερα στενό (δηλαδή λίγο πλατύτερο από τη διάμετρο του καλωδίου που συνήθως είναι 5-7 mm). Ο ευκολότερος τρόπος να κοπούν αυτά τα αυλάκια είναι με τροχό διπλού δίσκου.

Το τυπικό καλώδιο, στις δικές μας εγκαταστάσεις, είναι 1×1.5 mm² ή 1×2.0 mm². Έχει έναν αγωγό, συνήθως πολύκλωνο, στο κέντρο και, γύρω από αυτόν μόνωση και περίβλημα. Επίσης, δεν έχει μπλεντάζ. Τυπική ολική διάμετρος καλωδίου είναι τα 5-7 mm.

Παρότι η διατομή (δηλαδή το μεγάλο πάχος αγωγού) δεν είναι κρίσιμη για την καλή λειτουργία, είναι σημαντικό το καλώδιο να έχει και καλές μηχανικές ιδιότητες. Για τον λόγο αυτό δεν συνιστούμε καλώδιο 1×1.0 mm² (ολική διάμετρος καλωδίου 3-4 mm).

Σημαντικό στα καλώδια αυτού του τύπου είναι το να έχουν καλή μόνωση διότι θάβονται στο έδαφος χωρίς άλλη προστασία. Η μόνωση από XLPE (cross-linked polyethylene) είναι προτιμότερη από αυτή από PVC διότι απορροφά πολύ λιγότερη υγρασία (περίπου 1% όσης απορροφά η μόνωση με PVC).

Υπ’ όψιν ότι η συνολική αντίσταση του αγωγού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 4 Ohms και, εξυπακούεται, ότι το καλώδιο πρέπει να είναι ενιαίο (όχι ένωση δύο ή περισσότερων καλωδίων).